Edinburgh witch tour: czym naprawdę były procesy czarownic i która wycieczka opowiada o nich rzetelnie

To, co ginie w marketingu, to fakt, że był to system prawny wykonujący swoje zadanie, w które wierzył. Ustawa o czarach z 1563 roku uczyniła czary zbrodnią główną w Szkocji. Pozostała w księdze ustaw aż do Ustawy o czarach z 1736 roku, która ją uchyliła i zastąpiła przestępstwo czarów znacznie mniejszym wykroczeniem udawania posiadania magicznych mocy.

Między tymi dwiema datami szkockie sądy wygenerowały ogromną ilość dokumentów, a w latach 2000. projekt na Uniwersytecie w Edynburgu je przeanalizował. Badanie szkockich czarów dokumentuje 3837 nazwanych oskarżonych. Zdecydowana większość to kobiety, w większości biedne, a duża część oskarżeń pochodziła od ich własnych sąsiadów, a nie od władz.

Szkocja ścigała czary w tempie kilkakrotnie wyższym niż Anglia, w przeliczeniu na liczbę ludności. To fakt, który czyni tę historię szkocką, a nie ogólną, i to właśnie na nim najlepsi przewodnicy w tym mieście opierają swoją godzinę zwiedzania.

Procesy w North Berwick z lat 1590 i 1591 są punktem zwrotnym całej szkockiej historii i są niezwykłe z jednego powodu: wziął w nich udział król.

Jakub VI Szkocki — późniejszy Jakub I Angielski — osobiście uczestniczył w przesłuchaniach. W 1597 roku opublikował Daemonologie, traktat argumentujący za realnością czarów i koniecznością ich ścigania. To niezwykły dokument: panujący monarcha piszący podręcznik na ten temat, który następnie funkcjonował jako autorytet.

Od tej książki można poprowadzić prostą linię do intensywności szkockich procesów w następnym stuleciu. To także powód, dla którego dobra wycieczka śladami czarów w tym mieście spędza czas przy zamku na końcu Royal Mile, a nie na cmentarzu — historia zaczyna się na szczycie wzgórza, w sądzie, a nie na kirk-yardzie.

Ghosts, Mysteries and Witches za 87 zł to bezpośrednia odpowiedź. Dwie godziny, nocą, przez cmentarze i ukryte zaułki, a wycieczka ma ocenę 4.9. Liczba recenzji jest niewielka — trzydzieści dwie — więc traktuj ocenę jako orientacyjną, a nie ostateczną, ale same recenzje konsekwentnie opisują przewodnika, który opowiada o tym, co naprawdę się wydarzyło.

Dark Secrets of the Old Town za 99 zł to dwie godziny przez Canongate Kirkyard i miejsca związane z dziewiętnastowiecznym handlem zwłokami, z materiałem o czarach jako częścią szerszej historii społecznej. 2456 recenzji przy ocenie 4.6, więc znacznie bardziej wiarygodna próba.

The Darkside tour za 111 zł to najwyżej oceniana obszerna wycieczka na całej tej stronie — 4.8 przy 1497 recenzjach — i łączy tajemnice, morderstwa i legendy w ciągu dwóch godzin z licencjonowanym lokalnym przewodnikiem. To najszersza z trzech, a nie najbardziej wyspecjalizowana.

Żadna z nich nie prowadzi pod ziemię. Historia czarownic rozegrała się na ulicach i w sądach, a każda wycieczka, która zabiera cię do podziemi South Bridge, by ją opowiedzieć, opowiada o moście zbudowanym dwa wieki po rozpoczęciu procesów.

W marcu 2022 roku rząd Szkocji oficjalnie przeprosił osoby oskarżone na mocy ustawy o czarach, a kampania na rzecz ułaskawienia i narodowego pomnika wciąż trwa.

To ma znaczenie dla tego, jak odbierasz wycieczkę. To nie jest zamknięty rozdział historii kostiumowej, co do którego wszyscy zgodzili się, że jest zabawny. To żywe pytanie o to, jak kraj rozlicza się z tym, co zrobiły jego własne sądy, a przewodnicy w tym mieście, którzy dobrze sobie z tym radzą, wyraźnie podchodzą do tematu z ostrożnością.

Jeśli wycieczka traktuje oskarżonych jak rekwizyt na Halloween, zarezerwowałeś złą opcję. Trzy wymienione powyżej tak nie robią.

Popularny obraz to wszechwładny kościół polujący na ofiary. Zapisy pokazują coś bardziej niewygodnego: proces, który zwykle zaczynał się na dole, wśród sąsiadów.

Typowa sprawa zaczynała się od lokalnych podejrzeń — kłótni, choroby, padłego bydła, reputacji ostrego języka. Sprawę zgłaszano do kirk session, parafialnego sądu kościelnego, który badał materię i, jeśli uznał, że jest w niej coś na rzeczy, kierował ją wyżej. Dopiero wtedy włączały się władze świeckie, a tylko komisja mogła zezwolić na proces w sprawie o przestępstwo zagrożone karą śmierci.

Dlatego Survey of Scottish Witchcraft jest tak ważne. Ponieważ proces generował dokumenty na każdym etapie, można zidentyfikować 3837 nazwanych osób. To także wyjaśnia wzorzec, kto był oskarżany: w przeważającej mierze kobiety, w przeważającej mierze biedne, i bardzo często osoby, które już wcześniej miały konflikt z sąsiadami, którzy je wskazali.

Przewodnik, który ci to opowiada, mówi ci coś znacznie mroczniejszego niż historię o duchach, a wszystko to jest w pełni udokumentowane.