Ghost bus tour w Edynburgu: czym jest, dla kogo i ile kosztuje

Każda inna wycieczka na tej stronie to osoba, która oprowadza cię pieszo i coś ci tłumaczy. Autobus duchów to coś innego. To skryptowy występ komediowy w jadącym pojeździe, w wykonaniu aktora w kostiumie, z miastem przesuwającym się za oknami jako scenografią.

Zrozumienie tego z góry to cała różnica między udanym wieczorem a rozczarowującą recenzją. Osoby, które rezerwują to, spodziewając się podziemnych krypt na kółkach, są niezadowolone. Osoby, które rezerwują to, wiedząc, że to siedemdziesięciopięciominutowy komediowo-horrorowy show z atrakcjami turystycznymi w tle, świetnie się bawią — a 4546 z nich tak właśnie stwierdziło, przy średniej ocenie 4,5.

Sam autobus jest częścią przedstawienia: odnowiony, zabytkowy piętrowy double-decker, urządzony tak, by wyglądać jak pojazd, którym przyjechałby przedsiębiorca pogrzebowy. Siedzisz na górze lub na dole, gospodarz prowadzi show w przejściu, a trasa obejmuje miejsca, których piesze wycieczki po prostu nie są w stanie pokryć w tym czasie — Stare Miasto, Grassmarket i przejazd przez Nowe Miasto, którego większość turystów nigdy nie widuje nocą.

Chcesz historii. Autobus nie próbuje cię niczego nauczyć i nie udaje, że to robi. Jeśli chcesz spędzić godzinę na poznawaniu udokumentowanej historii Edynburga — zaułków, reformacji, Covenanters, lat wykradania zwłok — piesza wycieczka Old Town History and Tales za 91 zł to zapewnia i ma ocenę 4,8 na podstawie 2796 recenzji.

Chcesz dostępu. Najmocniejszym argumentem za płatnymi wycieczkami w tym mieście jest to, że otwierają zamknięte drzwi: komory pod South Bridge, zasypany zaułek pod City Chambers, bramę na końcu Greyfriars. Autobus niczego nie otwiera. Miasto widzisz z okna.

Chcesz się bać. To horror komediowy, a komedia jest na pierwszym miejscu. Późnowieczorna wycieczka po kryptach za 107 zł to ta, która traktuje strach poważnie.

Pętla obejmuje więcej terenu niż jakakolwiek piesza wycieczka na tej stronie, co jest praktyczną rekompensatą za to, że nie wysiadasz. Zobaczysz Royal Mile i zaułki Old Town z zewnątrz, Grassmarket pod zamkową skałą oraz — co zaskakuje ludzi — przejazd przez Nowe Miasto.

Ta część z Nowym Miastem jest warta więcej, niż się wydaje. Niemal wszystko, co jest sprzedawane jako „Edynburg po zmroku”, dzieje się w Old Town, na około kilometrze kwadratowym średniowiecznego grzbietu. Gruzińskie miasto na północy, rozplanowane od 1767 roku na siatce ulic, nocą jest zupełnie inne: szerokie, oświetlone i puste w sposób, w jaki Royal Mile nigdy nie jest. Większość turystów w ogóle nie widzi go po zmroku.

Komentarz przez cały czas jest komediowy, ale trasa jest prawdziwa i jeśli to Twoja pierwsza noc w mieście, służy też jako orientacja w terenie. Wiele osób, które wybierają autobus pierwszej nocy, drugiej nocy idzie na pieszą wycieczkę i mówi, że w końcu zrozumieli topografię miasta.

Prawie wszystko, co w Edynburgu sprzedaje się jako atrakcję po zmroku, dzieje się na około kilometrze kwadratowym średniowiecznego grzbietu. Autobus to jedyna wycieczka na tej stronie, która regularnie go opuszcza.

Nowe Miasto powstało od 1767 roku według zwycięskiego planu siatki ulic i jest jednym z największych i najbardziej kompletnych gruzińskich zespołów miejskich w Europie. Nocą jest przeciwieństwem Starego Miasta pod każdym względem: szerokie, proste, równomiernie oświetlone i po dziewiątej w dużej mierze puste. Nic tu nie jest klaustrofobiczne i nic nie jest średniowieczne.

Zobaczenie obu części w jednej siedemdziesięciopięciominutowej pętli daje coś, czego żaden spacer nie zapewni. Stare Miasto jest gęste i wertykalne, bo nie miało się gdzie rozbudować; Nowe Miasto jest przestronne i horyzontalne, bo miasto w końcu rozwiązało ten problem — osuszając jezioro i przerzucając przez nie most. Te dwie połowy to ta sama historia opowiedziana dwukrotnie, a z okna górnego pokładu kontrast widać od razu.